Unijne rozporządzenie PPWR od 2030 roku wprowadzi bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące opakowań. Regulation (EU) 2025/40 będzie obowiązywać we wszystkich 27 państwach członkowskich UE, w tym w Polsce, Niemczech, Francji, Włoszech i Hiszpanii.

Zgodnie z przepisami od 1 stycznia 2030 roku opakowania będą oceniane pod względem recyklowalności. System obejmie klasy A, B i C, a opakowania poniżej poziomu 70% nie spełnią wymaganego progu wprowadzenia na rynek. Dla części opakowań z tworzyw sztucznych minimalna zawartość recyklatu wyniesie 35%, natomiast maksymalny udział pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych, transportowych i e-commerce zostanie ograniczony do 50%.

1. Kogo obejmą zmiany?

· Producenci opakowań: od 2030 roku opakowania piankowe będą musiały spełniać unijne wymagania dotyczące recyklowalności. Produkty niespełniające wymagań mogą mieć trudności z dalszym wprowadzaniem na rynek.

· Firmy logistyczne i dystrybucyjne: w opakowaniach transportowych i e-commerce maksymalny udział pustej przestrzeni wyniesie 50%. Część opakowań z tworzyw sztucznych będzie również objęta wymaganiami dotyczącymi minimalnej zawartości recyklatu.

· Recyklerzy: recykling styropianu opakowaniowego przestaje być wyłącznie kwestią zagospodarowania odpadu. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na materiał wtórny coraz większego znaczenia nabiorą jakość surowca i możliwość jego dalszego wykorzystania.

· Marki i sprzedawcy internetowi: firmy wprowadzające opakowania na rynek UE będą musiały potwierdzić ich zgodność z wymaganiami i przechowywać odpowiednią dokumentację.

Do tej pory odpady piankowe były przede wszystkim problemem kosztowym i logistycznym. Wraz z wdrażaniem PPWR staną się również kwestią zgodności z przepisami.

2. Trzy kluczowe wymagania od 2030 roku

Wymaganie	Od 2030 roku	Dalsze zmiany
Klasy recyklowalności	A–C, próg klasy C wynosi 70%; poniżej tego poziomu opakowanie nie może być wprowadzane na rynek	Od 1 stycznia 2038 roku w sprzedaży pozostaną wyłącznie klasy A i B
Zawartość recyklatu	Co najmniej 35% w opakowaniach z tworzyw sztucznych nieprzeznaczonych do kontaktu z żywnością	Od 1 stycznia 2040 roku poziom wzrośnie do 65%
Pusta przestrzeń	Maksymalnie 50% w opakowaniach transportowych i e-commerce	Od 2038 roku wymagania będą dalej zaostrzane

Ocena recyklowalności nie dotyczy wyłącznie tego, czy dany materiał można teoretycznie poddać recyklingowi. Liczy się również to, czy rzeczywiście jest zbierany i przetwarzany na rynku. W przypadku EPS oznacza to, że realny udział materiału trafiającego do systemu recyklingu będzie miał bezpośrednie znaczenie dla jego klasyfikacji.

Wymóg dotyczący zawartości recyklatu jest bardziej bezpośredni. Od 2030 roku co najmniej 35% części opakowań z tworzyw sztucznych ma pochodzić z materiału wtórnego, a w kolejnych latach udział ten ma wzrosnąć.

Limit pustej przestrzeni dotyczy przede wszystkim opakowań transportowych i e-commerce. Od 2030 roku wolna przestrzeń wewnątrz opakowania ma wynosić maksymalnie 50%, co ma również znaczenie w przypadku dużych elementów ochronnych z pianki.

3. Największym problemem jest włączenie pianki do realnego obiegu recyklingu

EPS składa się w około 98% z powietrza, a jego gęstość wynosi zaledwie 10–30 kg/m³. W stanie luźnym zajmuje ogromną przestrzeń, podczas gdy rzeczywista masa przewożonego tworzywa pozostaje niewielka. Koszt transportu może więc szybko pochłonąć wartość materiału, co utrudnia jego odbiór i dalszy recykling.

Pierwszym krokiem jest zmniejszenie objętości.

Prasa zimna do styropianu może ograniczyć objętość pianki w stosunku około 1:50 i zwiększyć jej gęstość do ponad 300 kg/m³. Takie rozwiązanie dobrze sprawdza się w zakładach o średniej ilości odpadów. Przy większych ilościach, dłuższych trasach transportowych lub eksporcie można zastosować urządzenie termiczne, osiągające redukcję objętości około 1:90 i formujące zwarte bryły.

Kolejnym etapem może być linia do granulacji styropianu. Sprasowany lub stopiony materiał trafia do procesu topienia, filtracji i granulacji, w wyniku którego powstaje regranulat PS. Dopiero wtedy recykling styropianu opakowaniowego tworzy pełny łańcuch: od zbiórki i redukcji objętości po ponowne wykorzystanie materiału.

Dokumentacja zgodności jest ostatnim elementem procesu. Znacznie wcześniej trzeba zadbać o stabilny system zbiórki, zagęszczania i dalszego przetwarzania. Im później firma zacznie przygotowania, tym mniej czasu pozostanie na dobór urządzeń, organizację odbioru i ustabilizowanie całego procesu.

4. Rozwiązania dla trzech grup przedsiębiorstw

a. Producenci opakowań

Ścinki produkcyjne i zwracane opakowania ochronne zajmują dużo miejsca, a ich transport w stanie luźnym jest kosztowny.

Rozwiązanie: zagęszczanie można wprowadzić bezpośrednio na końcu procesu produkcyjnego. Pozwala to rozpocząć recykling styropianu opakowaniowego już w zakładzie, zagęszczać odpady na miejscu i wysyłać je dopiero po zgromadzeniu większej partii. GREENMAX Apolo zapewnia redukcję objętości około 50:1, natomiast przy większych ilościach lub dłuższym transporcie można rozważyć serię MARS z redukcją około 90:1.

b. Firmy logistyczne i dystrybucyjne

Duże ilości piankowych wypełnień i elementów ochronnych szybko zajmują powierzchnię magazynową i zwiększają częstotliwość odbiorów.

Rozwiązanie: materiał można zagęszczać bezpośrednio w centrum dystrybucyjnym. Przy niewielkich ilościach wystarczy kompaktowe urządzenie GREENMAX, natomiast w dużych centrach logistycznych lepiej sprawdzi się Apolo C200.

c. Recyklerzy

Luźna pianka ma dużą objętość i generuje wysokie koszty transportu, co może znacząco ograniczać rentowność dalszego przetwarzania.

Rozwiązanie: redukcję objętości warto połączyć z granulacją. Materiał jest najpierw zagęszczany, a następnie przetwarzany na regranulat PS. W takim układzie można zastosować linia do granulacji styropianu wraz z poprzedzającą ją prasa do styropianu.

Urządzenia GREENMAX mogą przetwarzać EPS, EPP i EPE. Etap zimnego zagęszczania oraz granulację można wdrażać osobno lub zaplanować jako jeden proces. Jeżeli sprasowany materiał ma zostać przetworzony na granulat, jednym z kluczowych urządzeń jest wytłaczarka jednoślimakowa do recyklingu styropianu.

Przy wyborze rozwiązania warto uwzględnić trzy kwestie: miesięczną ilość odpadu, odległość transportu oraz to, czy regranulat będzie wykorzystywany we własnej produkcji, czy sprzedawany dalej.

Dla firm logistycznych przetwarzających głównie własne odpady opakowaniowe prasa zimna do styropianu zwykle dobrze odpowiada codziennym potrzebom związanym z redukcją objętości. Producenci opakowań i recyklerzy mogą natomiast planować proces w dwóch etapach: zagęszczanie + granulacja, ponieważ wymóg dotyczący 35% zawartości recyklatu odnosi się ostatecznie do materiału wtórnego, a nie do samych sprasowanych bloków.

Najważniejsze jest wcześniejsze przygotowanie całego łańcucha – od redukcji objętości po dalszy recykling. Nie warto czekać z tym do momentu, gdy nowe wymagania zaczną bezpośrednio wpływać na codzienną działalność.

{ "@context": "https://schema.org", "@type": "BlogPosting", "headline": "PPWR 2030 w UE: jak nowe przepisy dotyczące opakowań wpłyną na recykling EPS?", "description": "Od 2030 roku nowe wymagania dotyczące recyklowalności, zawartości recyklatu i pustej przestrzeni wpłyną na opakowania EPS. Producenci, firmy logistyczne i recyklerzy powinni wcześniej przygotować proces zagęszczania i granulacji, zamiast czekać do wejścia nowych przepisów.", "image": "https://www.recykling-styropianu.pl/pics/recykling-styropianu-opakowaniowego-260915.jpg", "datePublished": "2026-09-15T09:00:00+02:00", "dateModified": "2026-09-15T09:00:00+02:00", "author": { "@type": "Organization", "name": "GREENMAX" }, "publisher": { "@type": "Organization", "name": "GREENMAX", "logo": { "@type": "ImageObject", "url": "https://www.recykling-styropianu.pl/pics/logo-greenmax.png" } }, "mainEntityOfPage": { "@type": "WebPage", "@id": "https://www.recykling-styropianu.pl/ppwr-2030-ue-nowe-przepisy-opakowania-wplyw-na-recykling-eps.html" }, "inLanguage": "pl-PL" }